ظاهر و باطن او نسبت به تو یکسان باشد.

زشتی و زیبائی تو را زشتی و زیبائی خود بداند.

رسیدن به ثروت و مقام روش دوستانه ی او را نسبت به تو تغییر ندهد.

در زمینه دوستی، از آنچه دارد نسبت به تو دریغ ننماید.

تو را در مواقع سختی ترک نکند و تنها نگذارد.

منبع:   امالی صدوق، ص 397