جهان آموزش

من مسئول اجرا و هدایت موسیقی برای بچه ها و والدینشان هستم. اونها می توانند بپرند، برقصند 

و البته بخوانند. این چیزی هست که من بهش میگم بازی موسیقی. در طول سالها یاد گرفتم که چگونه

خانواده ها را دور هم جمع کنم، بین آنها ارتباط ایجاد کنم و همینطور به کودکان کمک کنم تا یاد بگیرند.

به دلیل اینکه بازی حالت تفریحی و سرگرم کننده داره برای بچه ها لازمه. در حقیقت بازی برای رشد 

کودک مهمه. همانطور که غذا برای بدن لازم است، بازی ذهن را رشد می دهد.

کودکان معمولا اون چیزی را خلق می کنند که در آینده خواهند شد.

بزرگسالان کار می کنند و محصولی رو خلق می کنند و این در جامعه ارزشمند است. اما ارزشمند تر از آن

خلق یک انسان است که بچه ها در خلال بازی کردن به آن دست می یابند.

کودکان در حین بازی کردن، یاد می گیرند، لذا والدین باید اهمیت این موضوع را درک کنند و چیزهایی که

کودک لازم دارد را بری او فراهم کنند، مثل وسایل اصلی بازی و اختصاص زمان برای بازی کردن.

مری سینکر مکانی را ایجاد کرده تا بچه ها در آن بازی کنند و یاد بگیرند. شما نقشه جایی که به آن موزه

بچه ها می گویند، را می بینید. مکانی که بر مبنای قدرت بازی ساخته شده است. او می گوید: 

چیزی که من دنبالش هستم اینکه راهایی وجود داره که از تمامی توانایی بچه ها استفاده بشه، 

راههایی که کودک بتواند بدنش را تکان بدهد و از ماهیچه هایش استفاده کند و از مغزش برای حل مسائل

بهره ببرد، از مهارت های اجتماعی و از قوه تخیلش استفاده کند. به جاهایی بروند که کسی نتواند آنها را

پیدا کند. اجازه یابند محیط اطرافشان را تزئین کنند.

ایده فراهم کردن محیط بازی برای بچه ها اینست که جایی نباشه که نتوانند بروند، چیزی نباشه که نتوانند

لمسش کنند و فرصت زیادی برای بازی کردن داشته باشند.  

ما مکانهای شادی آوری را برایشان فراهم می کنیم که بتوانند با بچه های دیگر ارتباط داشته باشند. 

چیزی که او به عنوان معلم ابتدایی برای اولین بار کشف کرد این بود که کودک از چه چیزهایی

لذت می برد .

او بچه ها را به جاهایی می برد که آنها دوست دارند بروند، تخیل شان بکار می افتد و آنها را مجبور 

می کند تا کاری انجام دهند. او همچنین به دنبال کشف راه هایی است تا به والدین نشان بدهد که

چگونه به کودکانشان برای بازی کردن کمک کنند.

مکانهایی که برای بازی بچه ها انتخاب می کنیم حتی می تواند در خانه باشد. شما می توانید

قوطی های کنسرو را به کودک بدهید و وانمود کنید که آن را از سوپرمارکت خریده اند .

نکته اینجاست که بازی می تواند هر جایی و هر لحظه ای اتفاق بیفتد. حتی یک شیء که کودک 

می بیند، می تواند قوه تخیلش را قوی کند، مخصوصا اگر شما هم به او ملحق شوید.

مهم اینکه چه در خانه، و یا مدرسه و یا مکانهایی مثل همان موزه، بچه ها ببینند که چه 

کارهایی را می توانند انجام دهند. چیزهایی را که ندیده اند را تجربه کنند و اعمال خودشون را 

کنترل کنند. یک ضرب المثل چینی هست که میگه: من می بینم و فراموش می کنم، 

من می شنوم و به یاد می آورم، من لمس می کنم و می فهمم.  

منبع:  دیدنی ها       http://didaniha20.blogfa.com/